Дар шаҳри Хуҷанд як моҷарои пурсарусадо атрофи гимназияи «Эҳёи Маънавият» авҷ гирифтааст. Муроҷиати видеоии сокини шаҳр — Таманно Фахрутдинова — дар шабакаҳои иҷтимоӣ вокуниши густарда ба бор оварда, амнияти кӯдакон дар муассисаҳои таълимиро зери шубҳа гузошт.
Сухан танҳо дар бораи як ҷанҷоли оддии мактабӣ намеравад. Ба гуфтаи наздикони духтари ҷабрдида, ин ҳолат нишонаи бетаваҷҷуҳии низомӣ, фишор ва кӯшиши пинҳон кардани воқеият мебошад.
Чӣ рӯй дод: латукӯб ва хомӯшии мактаб
1 апрел дар гимназияи «Эҳёи Маънавият» як хонанда ҳамсинфаш — хонандаи синфи 5 «А»-ро латукӯб кардааст. Ҳодиса дар синфхона, ҳангоми танаффус рух додааст.
Аммо, ба гуфтаи оилаи духтар, мушкили асосӣ на танҳо худи зӯроварӣ, балки муносибати роҳбарияти мактаб будааст:
- намояндагони қонунии кӯдак огоҳ карда нашуданд
- ба мактаб танҳо падари писар даъват карда шуд
- ба ӯ иҷозат дода шуд, ки бе ҳузури наздикони духтар бо ӯ суҳбат кунад
- пас аз ҳодиса кӯдак ба хона фиристода нашуд
Дар асл, мактаб вазъиятро пурра таҳти назорат гирифт — аммо на ба манфиати кӯдак.
Фишор ба кӯдак ва эҳтимоли пинҳонкорӣ
Ба гуфтаи Таманно Фахрутдинова, ба духтар:
- доруҳои оромбахш додаанд
- ӯро то анҷоми дарсҳо нигоҳ доштаанд
- хоҳиш кардаанд, ки ҳодисаро ба наздиконаш нақл накунад
Кӯдак ба хона дар ҳолати тарс ва истерия баргаштааст.
Махсусан ибораи падари писар, ки ба гуфтаи духтар садо додааст, баҳсбарангез шуд:
«То даме ки духтар сабаб надиҳад, ҳеҷ писар даст намебардорад»
Ин гуна мавқеъ амалан зӯровариро сафед мекунад ва масъулиятро ба дӯши ҷабрдида мегузорад.
Зӯроварии такрорӣ — бе оқибат
Тибқи гузориши роҳбари синф, ин аввалин ҳолати таҷовузи ин хонанда нест. Бо вуҷуди ин, қаблан ягон чораҳои муассир андешида нашудааст.
Ин саволро ба миён меорад:
чаро кӯдак бо вуҷуди чунин рафтори такрорӣ бе назорат дар мактаб боқӣ мондааст?
Гумони “пӯшонидан” ва тарс аз нуфуз
Оилаи ҷабрдида эҳтимол медиҳад, ки яке аз сабабҳои бетаваҷҷуҳӣ метавонад мақоми падари писар бошад, ки ба гуфтаи онҳо дар мақомоти давлатӣ фаъолият мекунад.
Агар ин дуруст бошад, сухан дигар танҳо дар бораи беэътиноӣ нест, балки эҳтимоли сӯиистифода аз нуфуз ва кӯшиши бастани қазия меравад.
Изҳороти муаллиф: як ҳафта бидуни узрхоҳӣ
Пас аз як ҳафтаи ҳодиса, Таманно Фахрутдинова муроҷиати дигар нашр кард:
«Як ҳафта гузашт, аммо то имрӯз ҳеҷ намояндаи гимназия ҳатто узрхоҳӣ накард ва ҳолати ҷияни маро напурсид.
Лутфан инро паҳн кунед, то чунин ҳолатҳо пинҳон намонанд…
Ман бовар дорам, ки мо якҷоя метавонем адолатро таъмин кунем».
Нашрия бо ҳештегҳо ҳамроҳ шудааст:
#хучанд #точикистон #НеНасилию #бехатарӣ #қонун
Вокуниши ҷомеа: аз хашм то шубҳа
Ин ҳолат дар ҷомеа вокуниши васеъ ба вуҷуд овард. Дар шарҳҳо корбарон менависанд:
- «Ин ҳолат тамоман қобили қабул нест. Вазорати маориф куҷост?»
- «Агар ин бори аввал нест — масъулият бар дӯши маъмурият аст»
- «Чаро фарзандони шахсони мансабдор ҳамеша ҳимоят мешаванд?»
- «Ин дигар ҷанҷоли кӯдакон нест — ин мушкили низомӣ аст»
Бисёриҳо талаб доранд:
- санҷиши мақомоти дахлдор
- ба ҷавобгарӣ кашидани роҳбарият
- арзёбии ҳуқуқии амалҳои падари писар
Дар баробари ин, қисми дигар ба шитобкорӣ дар хулосаҳо зид буда, даъват мекунанд, ки «танҳо аз як ҷониб хулоса набароред».
Вокуниши ҷомеа: айбдоркуниҳои сахт
Зери нашри Таманно Фахрутдинова баҳсҳои шадид идома доранд.
Бархе шарҳҳо хеле сахтанд:
«Ин ҳолат тамоман ғайриқобили қабул аст! Барои чунин рафтор директор ва падари писар бояд ба суд кашида шаванд!» — менависад Adam Kayumi
«Агар ин ҳолат такрорӣ бошад — маъмурият бояд ҷавоб диҳад. Ин аллакай мушкили низомӣ аст» — мегӯяд Кудратулло Рустамов
«Чаро фарзандони мансабдорон ҳамеша ҳимоя мешаванд? Онҳо дахлнопазиранд?» — менависад Зульфия Муссаева
«Буллингро дар мактабҳо барои нигоҳ доштани обрӯ пинҳон мекунанд» — қайд мекунад Маҳфират Усмонова
«Чаро ба кӯдак бе иҷозати волидон дору додаанд? Ин аллакай қонуншиканӣ аст!» — менависад Firuza Aziz
«Агар писар такроран мезанад — пас ӯ мутмаин аст, ки ӯро ҳимоят мекунанд» — мегӯяд Мунира Каноатова
Баъзеҳо ҳатто аз эҳтимоли фасод сухан мегӯянд:
«Яъне падар пул додааст, то ҳама чиз пинҳон шавад»
«Агар ин кӯдаки шахси оддӣ мебуд — кайҳо чора меандешиданд»
Аммо тарафи дигар ҳам ҳаст
Қисме аз корбарон баръакс менависанд:
«Ин танҳо як ҷониб аст, бояд одилона таҳқиқ шавад»
«Кӯдакон ҳамеша ҷанҷол мекунанд, набояд аз ин масъала бузург сохт»
«Ин гуна масъалаҳоро бояд дар дохили мактаб ҳал кард, на дар шабакаҳои иҷтимоӣ»
Саволи асосӣ: кӣ кӯдаконро ҳифз мекунад?
Ин қазия аз доираи як ҳодиса берун меравад ва саволҳои ҷиддиро ба миён меорад:
- чаро мактаб намояндагони кӯдакро огоҳ накард?
- кӣ иҷозат дод, ки шахси бегона ба кӯдак фишор оварад?
- бар асоси чӣ ба кӯдак дору дода шуд?
- чаро ҳолатҳои қаблии зӯроварӣ нодида гирифта шуданд?
Агар ин далелҳо тасдиқ шаванд, сухан дар бораи нақзи ҷиддии ҳуқуқи кӯдак ва беэътиноии хизматӣ меравад.
Хулоса
Қазияи гимназияи «Эҳёи Маънавият» танҳо як ҷанҷоли байни кӯдакон нест. Ин санҷиши воқеии низом аст — оё он метавонад кӯдаконро ҳифз кунад ё не.
То ҳол вокуниши расмии мақомоти масъул дида намешавад.
Аммо ҷомеа аллакай ба хулоса омадааст: хомӯшӣ дигар кор намекунад.
Шоҳиди ҳодисаи муҳим шудед?
Иттилоъ, акс ё видео фиристед — маводҳо махфона баррасӣ мешаванд.
